Normalnie muszę zacytować, bo to odkrywcze spojrzenie na język polski warte jest odnotowania

> >> W sumie tylko dlatego ten świat funkcjonuje – bo ludzie zawsze mają
> >> nad sobą bacik i marchewkę.

> > zawsze zastanawiałam się dlaczego w tym powiedzeniu jest marchewka.

> bo osły ją lubią?

Tak, zostałem ojcem . Mareczek urodził się 18 sierpnia, pięć dni przed terminem. Było trochę straszno, ale jest już wszystko w porządku. W czasie ciąży byliśmy pod opieką naprawdę rewelacyjnej przychodni. Wydaliśmy krocie, ale to naprawdę nic. Ciąża była pod ciągłą kontrolą, mieliśmy pełną dokumentację i byliśmy dobrze przygotowani. Teraz mogę to stwierdzić z pełną odpowiedzialnością. Podczas jednej z rutynowych kontroli, które zaordynowała nasza Pani doktór 17 sierpnia, lekarzowi w przychodni coś nie pasowało w zapisie KTG (siódmy zmysł). Niby wszystko w porządku, ale  polecił nam, abyśmy po południu zgłosili się do szpitala, tam gdzie mamy rodzić i zrobili tam KTG jeszcze raz.

Pojechaliśmy na Wołoską około 19:00. Tam Elffaran została podłączona do KTG i czekaliśmy na efekt. Po jakiś 20 minutach na wykresie KTG pojawił się skurcz, którego w ogóle Elfik nie poczuła, w raz ze skurczem nagle zatrzymało się serduszko dziecka (deceleracja). Gdy skurcz minął rytm serca powrócił. Myśleliśmy, że po prostu dzieciak zmienił pozycję i straciliśmy odczyt. Lekarze jednak w szpitalu byli innego zdania i postanowili zatrzymać przyszłą mamę na obserwację. Zważywszy, że to był 39 tydzień ciąży lekarze postanowili wywołać poród cewnikiem Foleya. Do szpitala wzięliśmy wszystkie niezbędne dokumenty, ale nie planowaliśmy w nim akurat w tym dniu pozostać, więc pojechałem do domu zabrać przygotowane wcześniej torby.

Gdy wróciłem do szpitala okazało się, że podczas monitoringu deceleracja powtórzyła się z tym, że akcja serca zatrzymała się na nieco dłużej. Elfaran dostała leki rozkurczowe i lekarze postanowili, że nie można ryzykować i poród odbędzie się poprzez cesarskie cięcie.

Operacja rozpoczęła się chwilę po północy, a o 1:00 urodził się Marek. Poniżej zdjęcie z pierwszych minut na tym świecie mojego synka.

Jak mi później opowiadała Elffaran pokazali jej Mareczka tuż po wyjęciu owiniętego dwukrotnie pępowiną. Naturalnego porodu najprawdopodobniej by nie przeżył, szczególnie, że mój Elfik w ogóle nie odczuwał skurczy. Na szczęście wszystko się dobrze skończyło.

Mam syna, urodził się z wagą 3160 i mierzył 50 cm. Na początku mieliśmy problemy z ubrankami. Nie przewidywaliśmy, że będzie to takie maleństwo

Ale maleństwo je jak szalone i niedługo już takie małe nie będzie.

Teraz wygląda tak:

Acha, jeśli ktoś nie wie, to posiadanie dzieci to wielki fun! Głośne imprezy do samego rana, nieprzespane noce i radość do łez

Podrzucone przez kolegę w pracy. No normalnie muszę rozpropagować.

Pesymista widzi ciemny tunel, optymista widzi światełko w tunelu, realista widzi, że to światło pociągu…

A maszynista widzi trzech debili na torach.

Pesymista = Biznes?

Optymista = PM?

Realista = Developer?

Maszynista = kryzys?

oraz orginał

Ostatnio programiści zrobili mi genialny dowcip wysyłając do mnie mail wyglądający analogicznie jak komunikaty błędów exchange’a.  I cóż ja z nim zrobiłam? Ano nie pomyślawszy nawet sekundy, przesłałam do administracji z pytaniem, co to za zwierz. A administratorzy dzielnie starali się problem rozwiązać, pokazując, że, w brew krążącym pogłoskom, to oni są generalnie user frendly version. No i oczywiście założyli, że najbardziej prawdopodobnym wyjaśnieniem jest, że niunia coś namotała w ustawieniach na swoim kompie.

Takie żarty są dobre przez to, że obnażają schematy myślenia i reagowania. Zakładam, że pewien typ komunikatów jest generowany przez automat, oraz  zakładam, że dobrze działający serwer poczty jest mi do pracy niezbędny, ale nie jest to moja działka, żeby działał dobrze. W związku z czym zrobiłam to co robię zawsze z podejrzaną pocztą – przekazałam do adminów. Admini również założyli, że pewien typ komunikatów to błąd serwera i spędzili trochę czasu na poszukiwaniu źródła. Mam nadzieję, że na koniec ubawili się tak jak ja, po dowiedzeniu się, że to chłopaki z drugiego pokoju się nudzili. A tak naprawdę – wystarczyło na samym początku zadzwonić do osoby, od której mail przyszedł, proste? Rzadko w życiu wybieramy najprostsze rozwiązania, częsciej te, do których się przyzwyczailiśmy, ale dzięki temu raz, że zwykle używamy metod skutecznych, dwa że czasem mamy powód się pośmiać z własnych nawyków, kiedy stają się przerostem formy nad treścią.

A przy okazji zaczełam sobie przypominać inne żarty programistów. Np zakleili mi myszkę optyczną od spodu. Skuteczne i mechanizm reakcji dokładnie taki sam, jak przy mailach. Nie działa, ja tego szajsu naprawiać nie będę, niech się zajmie administracja. Cholerne myszki zwykle żyją krótko i zdychają bez ostrzeżenia.

Albo – mech rosnący na klawiaturze po moim powrocie z urlopu. Oh well, nie uwierzyłam, że tam wyrósł, ale przez chwilę zastanawiałam się, czy moi jedzący i żyjący z klawiaturami programiści są już tak beztroscy, żeby piach sypać na klawiaturę. Jednak po historii z myszką byłam na tyle przytomna, żeby sprawdzić czy ta klawiatura ma chociaż kabelek i wtyczkę właściwą. Trzeba być czujnym

Programiści potrafią zapewnić urozmaicenie pracowego życia nie tylko nie dotrzymując terminów skończenia systemów . W sumie – to w ciągu paru miesięcy w telekomunikacji, brakowało mi takich pokręconych pomysłów ludzi z IT. Widocznie mam jakiś gen odpowiedzialny za pracę w takim towarzystwie. Inżynierowie od telekomunikacji są zbyt poważni.