Tak ogólnie to mimo, że nowszy model jest mniej więcej dwa razy większy, czuję się jak mistrz urządzania małych powierzchni. Akurat i kuchnię i łazienki mamy znacznie mniejszych rozmiarów niż dotychczas. No więc po pierwsze – połączenie parapetu okiennego z blatem kuchennym jest bardzo dobrym pomysłem, sprawdza się, oczywiście pod warunkiem, że ma się to szczęście w postaci okna na odpowiednim poziomie (my mamy). Po drugie – pomysł, żeby szafki wiszące obok okna miały przeszklone ścianki, a nie tylko przód, był GENIALNY (wyrazy podziwu można składać pod wiadomym adresem).

Łazienka z prysznicem bez kabiny i odpływem w podłodze sprawdza się. Chlapać się można swobodnie, mogliśmy nawet zainstalować dużo większą umywalkę, miejsca jest dość, zasłona prysznicowa przedzielająca łazienkę świetnie zastępuje kabinę. Czyli jest prawie idealnie, prawie, bo  trzeba było wybrać kratkę pozwalającą czyścić odpływ i dopilnować, żeby kratka była _dokładnie_ w najniższym miejscu podłogi, bo jest… kilka cm obok, wystarczyło wykonawcę na jeden dzień z oka spuścić. Nomójboże fachowcy to tragedia, do zmiany mamy jeszcze fragment fugi gdzie się panu pomyliło i zamiast fugi z łazienki użył tej z kuchni, to że kolor różni się dość zasadniczo, to się jakoś panu nie rzuciło w oczy. A poza tym jak mi ubiegłej jesieni zawołali TAAAKÄ„ cenę za położenie płytek na tarasie i balkonie (jasne, najpierw trzeba klienta zwodzić do jesieni, a potem na pewno klient zdesperowany zapłaci każdą cenę byle zdążyć przed zimą, np. za położenie prostych, zwykłych płytek na płaskiej powierzchni ca 3 razy tyle ile zapłaciliśmy za kładzenie malutkich płytek w kuchni na ścianie) to się poddałam i stwierdziłam, że mniej nerwów będzie kosztować zrobienie końcówek samemu. Niniejszym oznajmiam, że moje pierwsze w życiu położone płytki wyglądają ładniej niż te w łazience "fachowo" położone. W końcu do tego nie trzeba żadnej wiedzy, tylko cierpliwości i naprawdę ceny za usługi wykończeniowe są mocno absurdalne. Jakby co, zawsze mogę zająć się glazurnictwem.

A poza tym – są takie rzeczy, których z przekonania nigdy bym "fachowcom" nie oddała, w tym – malowanie pomieszczeń. Kolor tak naprawdę wydobywa z przestrzeni domu to co najlepsze, ale też trzeba chwili na zobaczenie jak to wygląda w różnym układzie i naświetleniu. Na szczęście małżonek okazał się cierpliwy. Na początku była tylko wizja, jakich mniej więcej kolorów użyć. Niestety malowanie piętra jest nadal na etapie wizji …

W każdym razie – jak człowiek jest na etapie oglądania gołych ścian to sobie wyobraża, jak potem wprowadzi się do czystego, pachnącego nowością domku "ready to use". W rzeczywistości to najpierw ma się pył wszędzie, a zapach jest wypadkową różnego rodzaju substancji chemicznych użytych całkiem niedawno. A poza tym mądrą radą jest pomieszkanie w domu, w którym użyto podobne technologie, zanim zacznie budować się własny. Mądrą, ale szkoda, że mało realną. Już za sobą mam zdziwienie, że piec gazowy TAK hałasuje. W końcu wcześniej miałam okazję widzieć tylko piecyki gazowe w łazienkach. Piec kondensacyjny te swoje rurki do odzyskiwania ciepła ze spalin używa też do wygrywania różnych takich, niekoniecznie melodii. A źle ustawiony wyje tak, że słychać go kilka domów dalej (przetestowane pod koniec ostatniej zimy). Co za matoły w czasopismach budowlanych radzą, żeby kotłownię robić w środku domu, toto pod ziemią powinno być zakopane. Poza tym serdecznie dziękuję projektantowi klatki schodowej, że zapoznał się z zasadami akustyki. Ja tego, że taka klatka będzie zbierać dźwięki z openspace’a (pardon salonu) mogłam nie wiedzieć, ale projektant to chyba powinien takie rzeczy przewidywać? Hmm, zresztą może to było celowe, z kuchni można zwołać wszystkich domowników w dowolnych miejscach domu przebywających i to nawet nie podnosząc specjalnie głosu.

Pocieszające przynajmniej, że mechanicznej wentylacji nie słychać – w brew moim wcześniejszym obawom. A poza tym z trudem przyzwyczajam się, że wszędzie dookoła widać innych ludzi i domy. W tym przypadku przeprowadzka o 20m robi różnicę – w starym domu widać było krzaki dookoła, no i ciszej dzięki temu było zdecydowanie, bo (co za niespodzianka…) sąsiedzi dookoła albo trawę koszą, albo drzewo rąbią, albo perfidnie odkurzają przy otwartych oknach. A amant sąsiadki powinien tłumik w samochodzie zmienić. Normalnie zaczynam się czuć jak człowiek mieszkający w mieście (że co? Że to niby zawsze było miasto? No niemożliwe).

Zbierasz papierki i podpisujesz umowę. Acha, najpierw spróbuj się zorientować, gdzie ją podpisujesz. Podmiot, który sprzedaje ci gaz, to wcale nie ten sam, który pozwolił na podpisanie umowy.

Umowa podpisana. Teraz tylko te 20 cm podłączenia między skrzynką a gazociągiem. Da się od ręki? Nie da się. Gazownicy przyjeżdżają w losowo wybranym terminie i są bardzo zdziwieni, że akurat jesteś na drugim końcu miasta i nie ma opcji, żeby podpisać protokół. No to jeszcze jedna wizyta w gazowni…

Teraz jeszcze wizyty specjalisty od rurek, specjalisty od zaworków, specjalisty od czegoś tam… i działa.

Nijak nie rozumiem, dlaczego musi się tą kwestią zajmować kilka urzędów, nie będących oczywiście w stanie skoordynować pracy. Czy naprawdę nie da się tak – przynoszę mapkę, akt własności i zgłaszam chęć zostania klientem, podmiot handlujący gazem zaś przygotowuje analizę, projekt, buduje i podłącza?

Skąd moda na dzielenie takich instytucji, jak sprzedawca gazu na kilku podwykonawców plus prywatne przyrostki żerujące? Przecież jest oczywiste, że firmy z jednej grupy kapitałowej nie będą szukać dostawców w innej, a prywatne przyrostki uzyskają skuteczność dzięki znajomościom. Mogą sobie urzędy antymonopolowe podzielić gazownię na pieldyriald podmiotów, ale klient na tym straci a nie zyska.

A poza tym – co urzędowi gminy do tego, czym ogrzewam dom i jak to jest podłączone? Tak swoją drogą – zajęta kontrolowaniem swoich mieszkańców gmina, ma nieaktualny plan zagospodarowania przestrzennego. Wiele lat temu jakiś urzędnik z fantazją przewidział tu ulice o szerokości alei. Potem jeszcze je poszerzył. Oczywiście – teraz gmina tego pasa gruntu nie wykupi, bo nigdy tu nie były potrzebne tak szerokie ulice, ale też – ani myśli poprawić skutki urzędniczej fantazji. Efekt – 3 linie graniczne. Wszelkie plany muszą odnosić się do tej najbardziej wewnętrznej. Skrzynki gazowe i elektryczne lądują więc w głębi terenu. Można by zrobić na nie małe wcięcie. Można by teoretycznie, bo praktycznie – gaz nie może się krzyżować z elektrycznością i wodą. Skrzynka gazowa, budowana jako ostatnia z zestawu, ląduje więc centralnie przed wejściem. Nie wiesz, że położenie skrzynek należy przewidzieć przed budową – twój problem. Masz co prawda plan zagospodarowania działki (musisz o taki wystąpić), a na nim masz przewidziane nawet miejsce, gdzie ustawisz śmietnik, ale rozplanowanie instalacji to twój problem a nie inżynierów, na których pensje się składasz. Szczerze mówiąc – nie wiem czy można gaz podłączyć przed budową, ale w sumie – wypadałoby tak zrobić.

Zgodnie z tą samą logiką – automatycznie odrolniona byłaby ziemia w miastach i wprowadzona zasada milczącej zgody również tam, gdzie brakuje warunków zagospodarowania przestrzennego. Może wreszcie urzędy poczuły by się zmotywowane by zająć się tym właśnie, zamiast zatruwać życie budującym i szukać możliwości skorzystania na odrolnieniu ziemi “rolnej” pomiędzy jednym blokiem a drugim. (Fajne są widoczki zboża i kapusty w Warszawie, chociaż mam nadzieję, że te rosnące obok miejskich arterii nie trafiają na mój talerz) Ale nie, oczywiście przeciw takim rozwiązaniom musiały zaprotestować wszelkie organizacje mające cokolwiek wspólnego z planowaniem przestrzeni. Jeszcze nie daj boże ograniczyło by to możliwość zarabiania na doradztwie, jak kurna mać wygrać z gminą w zakresie tegoż planowania, które i tak jest fikcją, bo oto np moja kochana gmina w terenie gdzie jest niska zabudowa jednorodzinna wyraziła zgodę na postawienie bloków. Bo duży może więcej i szybciej, jeśli nie kopertą to adwokatem czy innymi środkami, do których pojedynczy człowiek się nie ucieknie, bo go nie stać. Duży nie buduje dla siebie, liczy się zysk końcowy a nie efekt przestrzenny i tu zatwierdzanie ma jakiś sens.

Ta sama gmina mnoży komplikacje przy składaniu projektów domów jednorodzinnych. Naprawdę inwestorzy prywatni przejmują się bardziej otoczeniem, w którym funkcjonują niż urzędnicy dojeżdżający tam tylko do pracy. Są przypadki skrajne – ale do zapobieżenia takim przypadkom wystarczy mechanizm możliwości zaprotestowania przez gminę lub sądownie przez sąsiadów.

A ekipa murarzy miała fantazję i żaden otwór drzwiowy nie “trzyma” wymiarów, co gorsza – wszystkie są za małe. W czasie budowy trzeba z centymetrem sprawdzać czy otwór zmieści drzwi+framugi+piankę montażową. Nas za to czeka zapłacenie za wkucie framug w mury.

Fakt, że część okien została zamontowana równo z murem, a część w głębi to zasadniczo detal. To znaczy – byłby to detal, gdyby nie problem z ustaleniem jak jednolicie zamontować rolety zewnętrzne.

Jest też optymistyczna strona w budowaniu, a raczej w wykańczaniu domu – coraz większa liczba metod i rzeczy dostępnych dla specjalistów jest już w supermarketach albo sklepach internetowych. Dla ciekawych – polecam spokojny spacer po markecie i czytanie ulotek. Tak wiem, to dla zboczeńców – ja przed takim spacerem zostawiam lepszą połowę w domu .

Z ciekawostek, których już w tym domu nie wykorzystam, bo znalazłam za późno – rolety zewnętrzne chowane w mur, obecnie ma je w ofercie sporo firm – ale o nich trzeba pomyśleć, już na etapie stawiania murów. Wyglądają fenomenalnie – nie ma szpecących skrzynek nad oknami, które to skrzynki w przypadku zwykłych rolet niestety czasem zasłaniają światło okna.

No i kolejna fajna rzecz to diodki do zamontowania w łazience przed zafugowaniem. Pewnie pod prysznicem dla dwojga to wygląda szalenie interesująco. Mogę sobie pomarzyć, bo łazienki już wykończone i w żadnej z nich nie zmieściłby się odpowiedni prysznic. Tu jest kolejna sprawa, o której warto wspomnieć – zanim pobiegniesz z projektem do zatwierdzenia – pomyśl, jak wyposażysz i urządzisz łazienki i kuchnie. Robisz to raz na wiele lat i fajnie, żeby było funkcjonalnie. Mniej fajnie jak się okazuje, że lodówka nie zmieści się w kuchni, a jedyna możliwość “stworzenia” prysznica, to zrobienie odpływu w podłodze, bo brodzik się nie zmieści.

Wracając do optymistycznych stron – w tej chwili powszechnie dostępne są różnego rodzaju werniksy do ścian i drewna, prefabrykaty z drewna, raufazy o różnych wzorach, pozwalające wykreować ścianę o fakturze materiału, lub kamienia i dowolnych kolorach (dla niezorientowanych – raufaza to rodzaj tapety o wytłoczonym wzorze, którą maluje się tak jak ścianę), szablony do malowania lub przyklejania, różnego rodzaju woski, dodatki do farb zmieniające strukturę, pasty strukturalne i różne zabawki pozwalające spędzić resztę życia na ozdabianiu jednego pomieszczenia. I ty możesz zostać architektem wnętrz (zaraz po tym jak z końcem budowy uzyskasz wiedzę godną inżyniera)