…czyli każdemu według potrzeb.

„Ci Anglicy to bez sensu są, wydawać tyle kasy na monarchię, która do niczego nie służy i jeszcze się tym emocjonują” – rzekłam byłam do małżonka, po wysłuchaniu kolejnej informacji o książęcym ślubie w UK.

„Jak się zastanowić, to monarchia ma sens, bo my wydajemy na naszego ‘reprezentacyjnego’ prezydenta” odrzekł był świetle małżonek. (wiedzieliście, że kiedyś w języku polskim istniał czas zaprzeszły?)

No i tak, Anglicy mają monarchię, która przy wielu mniej i bardziej oficjalnych okazjach reprezentuje kraj, jest tego kraju atrakcją turystyczną, swoistą ambasadą kulturalną itd. W arystokracji do dobrego tonu należy licytowanie się na najlepsze szkoły, najbardziej elitarne pułki wojskowe i najbardziej dystyngowane maniery. „Aspirujący” do klasy wyższej wydają ogromne pieniądze na wykształcenie dzieci. A przy okazji ślubu można sobie jeszcze popatrzeć na feerię barw damskich ubranek i przegląd mundurów.

A kto u nas pełni funkcje reprezentacyjne? Ano mamy wąsatego myśliwego, raniącego podstawowe odczucia estetyczne bardziej chyba niż potrafi zranić zwierzęta. Osobnika,  który pisać poprawnie nie potrafi nawet w ojczystym języku, który o kobietach wypowiada się per „pasztety”, a w czasie oficjalnej wizyty w USA podzielił się z Obamą światłą myślą, że z przyjaźnią między państwami jest jak z żoną – trzeba sprawdzać wierność…  Polska jest demokratyczna, dlatego ani maniery, ani dobre wykształcenie nie są czymś, co zachęcało by kolegów partyjnych do wsparcia, a wyborców do głosowania. Tak więc główną funkcję reprezentacyjną naszego kraju pełni człowiek, którego zaletą jest to, że jest mierny (nie zagraża więc żadnemu z politycznych kolesi), za to po właściwej stronie barykady.

Czasem zastanawiam się jak redukują swój dysonans poznawczy wszyscy ci „inteligenci”, którzy głosowali na niego, uznając, że to jest wybór wykształceni, kontra moherowe berety? I ciekawe ilu Polaków wolało by utrzymywać elegancką monarchię w miejsce mało eleganckich wąsów?