"Naznaczona raną dusza pragnie uleczenia. W obecnych zeświecczonych czasach potrzebujemy obcych, aby stali się naszym uzupełnieniem, uzupełniali nas w miejscach, gdzie sami nie mamy siły się uzupełnić"

"Słyszałaś o Primo Levim?[…]

w Oświecimiu ani razu nie pomyślał o samobójstwie, przez całe dwa lata, chociaż wcześniej przychodziło mu to do głowy, zresztą później także…[…]

Ostatecznie jednak odebrał sobie życie w 1987 roku. Z Oświęcimia został uwolniony w 1945 roku, czyli żył jeszcze dość długo, prawie 40 lat. Zawsze się zastanawiałem, jak to wytrzymał, jak mógł to wytrzymać człowieki, który miał skłonności samobójcze"

"Ironiczny uśmiech historii: ci, w których Bóg nie wierzy, wierzą w Boga"

"Był optymistą. Optymista to człowiek, który nie ma wyboru"

Cytaty są z "Dziewczyny z tatuażami" Joyce Carol Oates.

Dobra książka na długie spokojne wieczory. Refleksyjna, czy też raczej generująca refleksje. Potrzeba przy niej czasu na zastanowienie się o czym ta opowieść jest. Jak ją odbieram. Jako opowieść o człowieku skonfrontowanym z chorobą? Potem okazuje się, że jednak może bardziej o wpływie holocaustu na współczesny obraz Żydów. A może jednak to opowieść o uczeniu się wspólnego życia przez ludzi o odmiennej emocjonalności? Przez chwilę może opowieść o uczuciu, nie mającym szans na spełnienie, bo odmiennym i odmiennie rozumianym przez strony. I nie ma happy endu.